Atriumfibrilleren.
De Bron en de Symptomen: Een Pleidooi voor Integrale Zorg Mijn reis met atriumfibrilleren begon in 2016. De weg die volgde was er een van medische muren en zware medicatie; van bètablokkers die mijn energie ontnamen tot flecaïnide om de ritmestoornissen te onderdrukken. Maar waar de meeste mensen hun schouders ophalen en simpelweg een pilletje extra slikken, weigerde ik de symptomen te accepteren als het eindstation. Ik wilde naar de bron. De ontdekking van het tekort Na jaren van zoeken — via mijn Hashimoto-diagnose en een aangepast dieet — viel het kwartje in 2023. Het patroon was onmiskenbaar: mijn klachten piekten tussen november en mei. De conclusie was even simpel als doeltreffend: een ernstig vitamine D-tekort. Een toevallig tekort aan calciumrijke Chinese kool bevestigde mijn vermoeden; zodra de tekorten werden aangevuld, verdween de ritmestoornis. Vandaag de dag heb ik geen ritmestoornissen meer. Niet door een ingreep, maar door mijn lichaam te geven wat het tekortkwam. Ik heb...